Stefan Żeromski (14 X 1864 20 XI 1925) – polski dramaturg, prozaik, publicysta. Pisarz debiutował w tygodniku „Miód i Powieści”. Publikował w Tygodniku Powszechnym. W Warszawie pracował jako pomocnik bibliotekarza w Bibliotece Ordynacji Zamojskiej. Żeromski zainicjował powstanie Uniwersytetu Ludowego, Straży Piśmiennictwa Polskiego, Akademii Literatury, był też założycielem i pierwszym prezesem PEN Clubu. Po śmierci pochowany został na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie. Do najważniejszych dzieł można zaliczyć: Przedwiośnie; Popioły; Ludzie bezdomni; Wierna rzeka; Rozdzióbią nas kruki, wrony; Syzyfowe prace; Siłaczka; Wiatr od morza; Uciekła mi przepióreczka; O żołnierzu tułaczu; Dzieje grzechu; Doktor Piotr.